Educatief allerlei

 

 

Educatief allerlei (11)

Vele ogen…
Zondag 23 oktober 9.45 uur. Wim Philipsen rijdt het parkeerterrein bij het Geysters Ven op. De eerste deelnemers aan de publiekswandeling “Op zoek naar paddestoelen” zijn er al. Gedurende het volgende kwartier stroomde het terrein vol. Men heeft er zin in. Ondanks de grijze en mistige ochtend. In de inleiding benadrukte ik dat de voorwandeling een beperkt lijstje soorten had opgeleverd. Door mijn beperkt loopvermogen kon alleen Wim Philipsen struinen. Een gigantische beperking. Op grond daarvan hadden we afgesproken dat we samen één groep (hoe groot dan ook) zouden gidsen. We moesten elkaar aanvullen.
Het gevolg hiervan was dat de helft van de groep van 40 deelnemers het al snel voor gezien hielden. Ze wilden wandelen, niet struinen. Bovendien werden nu door de vele paar ogen nieuwe soorten gevonden, waarvoor een naam gevonden diende te worden. Dat kost tijd en geduld.
Er werd zelfs een mooi rijtje vliegenzwammen gevonden in allerlei stadia van ontwikkeling. Oorzwammetjes, wieltjes, noem maar op. En alles werd vastgelegd in de smartphones. Een wonderbaarlijke uitvinding. Op de terugwandeling (we liepen rechtsom het Ven) stopte ik bij een perceel lariksen. Naast een beuk met grote tonderzwammen. Hadden we tijdens de voorwandeling niet gezien, zo gefocust waren we op het lariksbosje. Daarnaast een perceel sparren. Volgens Wim Philipsen hemlocksparren. Waarvan akte. Het kan bepaald geen kwaad dingen na te trekken. Anders blijft het maar giswerk.
De wandelaars werden begeleid door Marije en Piet. Ze waren dus bepaald niet verstoken van informatie, terwijl de struiners ook aan hun trekken kwamen en voldaan hun weg gingen. Voor mij gold dat ook, ondanks de opkomende spierpijn.

Mycena
Als een tapijt van geel, bruin en goud
liggen bladeren te verzuren
eens trots nu afgedankt en oud
door bomen ontdaan van hun allure.
Een tere paddestoel, een elfenschermpje
kijkt omhoog naar de naakte bomen
nu het mistig is en koel
is het eindelijk zijn tijd gekomen.
Henk de Reus

(uit Vrij, een weekend magazine)

Verrassend
17 november maak ik voor het eerst een wandeling in het recreatiebos van IJsselsteijn de Paardekop. 3 kilometer Natuurleerpad.
Hier is gekozen voor wandelen met gedoseerde natuurinformatie. De meeste andere natuurleerpaden in den Lande zijn korter en compacter. Meer gericht op kinderen. Het houdt hen bij de les. Dit pad is meer gericht op volwassenen. De infoborden zijn ook op volwassen ooghoogte geplaatst. Die moeten hun kinderen telkens weer opnieuw er bij betrokken. Een verfrissende aanpak. Met mooi uitgevoerde paneeltjes. De zonnewijzer wees de wintertijd aan, de plaggenshelter is gaaf, de motorzaagkunst is verrassend voor klein en groot. Telkens in combinatie met een rustplek. Van dit pad word je echt niet moe. Niet alleen kun je kinderen naar het volgende groene richting paaltje laten rennen. Langs de route heeft de gemeente aan de ontwikkeling van hun evenwichtsgevoel gedacht. Alleen maar lovende woorden? Ja en nee. In het laatste deel van de rondwandeling komen we bij een dikke stam. Ligt haaks op het pad. Er groeien paddestoelen op: witte bultzwammen, voor een deel groen bealgd, paarse knoopzwammen, oranje hoorntjes. Een feest om te zien. Op deze plek past een infobord over de rol van schimmels in het bos. Een duidelijk gemis.
Wat heb ik geleerd?
1. In Noord-Limburg heeft een paard een kop.
2. Aan de groene glans van de lamellen van een jong zwavelkopje is te zien dat de verschillende fraai versierde stronken doorgroeid zijn met de Gewone Zwavelkop.
3. Dat een niet gedund Amerikaans eikenbos een saaie bomenakker is.
4. Dat er op de Mollinia-Caluna heide blauwe bosbes-struiken groeien.
Dat je de groene richtingpaaltjes goed in de gaten moet houden anders loop je al gauw honderden meters te ver.

Wordt vervolgd, Wim Jongejans

 

 

 

 

IVN Geysteren Venray